optyka ruchupikietażskrajniebezpieczeństwo ruchuinformowaniezamykanie drógroboty drogowenadzór


optyczne prowadzenie ruchu Drukuj Email

słupki prowadzące

Słupki prowadzące U-1a i U-1b stosuje się w celu ułatwienia kierującym, szczególnie w porze nocnej i w trudnych warunkach atmosferycznych, orientacji co do szerokości drogi, jej przebiegu w planie oraz na łukach poziomych. Rozróżnia się następujące słupki prowadzące:
-U-1a umieszczane samodzielnie na poboczu,
-U-1b umieszczane nad barierą ochronną.
Konstrukcja słupków prowadzących oraz ich sposób umieszczenia powinny zapewnić zachowanie pionowej pozycji słupka. Słupki mają w przekroju kształt trapezu.
Dopuszcza się stosowanie słupków o innym kształcie w przekroju, tj. wypukłe, dwuwypukłe i płaskie o wzmocnionym przekroju. Na słupkach umieszcza się elementy odblaskowe równoległoboczne o szerokości 4 cm i wysokości 20 cm barwy czerwonej po prawej stronie jezdni i barwy białej po lewej stronie jezdni. Elementy te umieszcza się na czerwonym tle.

U-1a (l)
słupek prowadzący umieszczany samo-
dzielnie po lewej stronie
U-1a (p)
słupek prowadzący umieszczany samo-
dzielnie po prawej stronie
U-1b (l)
słupek prowadzący umieszczany nad barierą ochronną po lewej stronie
U-1b (p)
słupek prowadzący umieszczany nad barierą ochronną po prawej stronie
U-1c
punktowy element odblaskowy umieszczany na barierze ochronnej

Dodatkowo na słupkach prowadzących można umieszczać:
-informację o pikietażu drogi,
-informację o kierunku do najbliższego telefonu alarmowego,
-znak z numerem drogi.
Słupki prowadzące stosuje się:
-na drogach krajowych i wojewódzkich,
-na odcinkach dróg powiatowych i gminnych, w obrębie łuków poziomych o promieniach mniejszych od 450 m, a zaleca się na całych ciągach tych dróg.
Słupków prowadzących można nie stosować na odcinkach dróg z chodnikami przy krawędzi jezdni oraz na terenie miast.
Słupki prowadzące umieszcza się po obu stronach jezdni w odległości 1,0 m od krawędzi jezdni, pasa awaryjnego postoju lub pobocza twardego. Dopuszcza się zmniejszenie tej odległości, jeżeli jest to konieczne ze względu na warunki lokalne, jednak nie mniej niż 0,5 m od krawędzi. Słupki powinny być umieszczane w jednej linii, równoległej do krawędzi jezdni i w sposób zapewniający niezmienność ich pionowego ustawienia. Na odcinkach dróg. na których ustawiono bariery ochronne, zamiast słupków prowadzących U-1a można stosować słupki U-1b umieszczane bezpośrednio nad barierą.
Zaleca się również umieszczanie, w zagłębieniu taśmy profilowanej barier ochronnych, elementów odblaskowych U-1c barwy czerwonej po prawej stronie jezdni i barwy białej po stronie lewej.
Elementy odblaskowe U-1c powinny być okrągłe o średnicy min. 50 mm lub prostokątne albo trapezowe o wymiarach dostosowanych do profilu zagłębienia bariery metalowej i minimalnej powierzchni odblaskowej 20 cm². Na jezdniach jednokierunkowych dróg dwujezdniowych elementy odblaskowe umieszcza się osobno dla każdego kierunku jazdy, tj. barwy czerwonej z prawej strony i barwy białej z lewej strony.
Elementy odblaskowe U-1c umieszcza się na barierach w odpowiednich odległościach, lecz na prostych i łukach o promieniu R > 1500 m nie rzadziej niż co 50 m, oraz dodatkowo na początku i końcu bariery.
Na słupkach prowadzących umiejscowionych w hektometrach umieszcza się informację o kilometrażu i hektometrażu drogi.
Na drogach wyposażonych w system łączności alarmowej zaleca się umieszczanie na słupkach prowadzących symbolu słuchawki telefonicznej U-1d lub U-1e dla wskazania kierunku do najbliższego telefonu alarmowego.
Na drogach krajowych i wojewódzkich na słupkach prowadzących umiejscowionych w hektometrze zerowym umieszcza się znak U-1f z numerem drogi.

symbol słuchawki telefonicznej na słupku prowadzącymU-1d (p)
sposób umieszczania
symbolu słuchawki
telefonicznej
na słupku prowadzącym
U-1e (p)
sposób umieszczania
symbolu słuchawki
telefonicznej
na słupku prowadzącym
U-1f (p)
sposób umieszczania znaku U-1f na słupku prowadzącym

słupki krawędziowe

U-2
słupek krawędziowy
słupki na krzyżówce, kolor brązowy-pobocze gruntowe, popielaty- pobocze bitumiczne

Słupki krawędziowe U-2 według wzoru pokazanego na rysunku obok dopuszcza się do stosowania w celu bardziej precyzyjnego zlokalizowania zjazdu z drogi na skrzyżowaniu na inną drogę. Słupki krawędziowe określają dokładniej geometrię skrzyżowania, ułatwiając manewr skręcania szczególnie w porze nocnej i w złych warunkach atmosferycznych. Słupki krawędziowe mają odblaskowe pasy poprzeczne biało-zielone. Kształt słupków krawędziowych w poprzecznym przekroju jest okrągły o średnicy 120 mm. Słupki krawędziowe stosuje się na skrzyżowaniach wszystkich dróg, w ciągu których umieszczono słupki prowadzące. Słupki krawędziowe umieszcza się w odległości minimum 0,50 m od krawędzi jezdni lub pobocza twardego.

tablice prowadzące

Tablice prowadzące stosuje się w celu uprzedzenia kierującego pojazdem o koniecznej zmianie kierunku jazdy na szczególnie niebezpiecznych łukach poziomych i na skrzyżowaniach typu „T". Tablice prowadzące dzielą się na:
-pojedyncze w prawo U-3a,
-pojedyncze w lewo U-3b,
-ciągłe w prawo U-3c,
-ciągłe w lewo U-3d,
-dwustronne U-3e.

U-3a
tablica prowadząca pojedyncza w prawo
U-3a
aktywna tablica prowadząca pojedyncza w prawo
U-3b
tablica prowadząca pojedyncza w lewo
U-3c
tablica prowadząca ciągła w prawo
U-3e
tablica prowadząca
dwustronna

Tło tablic ma barwę białą, strzałki- czerwoną. Zarówno tło, jak i strzałki powinny być wykonane z materiałów odblaskowych o parametrach odpowiadających znakom drogowym pionowym zastosowanym na danym odcinku drogi. Dopuszcza się stosowanie aktywnych tablic prowadzących U-3 z pulsującym żółtym lub białym światłem. Pulsujące światło powinno być emitowane przez co najmniej jeden szereg źródeł światła, ułożony wzdłuż białych i czerwonych krawędzi tablicy. Tablice prowadzące stosuje się:
-na łukach poziomych, których geometria może być zaskoczeniem dla kierujących lub które mają promień mniejszy od normatywnego dla danej drogi oraz duży kąt zwrotu,
-na skrzyżowaniach typu „T",
-na wyspach małych i średnich rond, w szczególności położonych poza obszarem zabudowanym,
-w obszarach robót drogowych.
Tablice mogą być stosowane również w innych miejscach, w których pozwolą kierującemu na przygotowanie się do zmiany kierunku jazdy, np. na zlikwidowanych odgałęzieniach, przed tymczasowym objazdem lub za wzniesieniem, na którym zaczyna się niewidoczny łuk poziomy.
Kryteria oceny i wyboru łuków, skrzyżowań i miejsc podlegających oznakowaniu tablicami prowadzącymi powinny uwzględniać następujące cechy drogi i okoliczności:
-wielkość kąta zwrotu drogi,
-promień łuku poziomego,
-nieregularność łuku poziomego, np. zmienność krzywizny,
-bliskość innych zakrętów o znacznie większych promieniach łuku oraz ich charakterystykę,
-znaczną długość odcinka prostego poprzedzającego łuk,
-widoczność początku łuku i warunki rozpoznawania kierunku zwrotu zarówno w sezonie letnim, jak i zimowym, bez względu na porę doby,
-cechy przestrzeni stanowiącej optyczne otoczenie i tło łuku,
-przebieg drogi na nasypie lub w wykopie, przekrój poprzeczny, szerokość jezdni, rodzaj nawierzchni itp.,
-charakterystykę ruchu oraz jego strukturę rodzajową,
-dopuszczalne i rzeczywiste prędkości ruchu pojazdów samochodowych w rejonie badanego łuku poziomego (pionowego) i na odcinkach sąsiednich,
-sposób oznakowania pionowego i poziomego,
-wrażenia i oceny subiektywne dotyczące łatwości prawidłowego rozpoznawania początku łuku i jego geometrii oraz warunków prowadzenia pojazdów i poczucia bezpieczeństwa, odczuwanych podczas przejazdu badanym odcinkiem,
-kierunek zwrotu mogący stanowić zaskoczenie dla kierowców, np. po dwóch zakrętach w lewo- kolejny również w tę samą stronę lub z łukiem pionowym niewidoczny łuk poziomy,
-liczbę wypadków w obrębie łuku i zlikwidowanego odgałęzienia drogi, skrzyżowania typu „T"
-ewentualnie inne warunki i okoliczności.
Dla podanych kryteriów nie określa się wartości granicznych ani ich kolejności i ważności. Decyzje o uznaniu lub nieuznaniu danego łuku poziomego lub skrzyżowania typu „T" za szczególnie niebezpieczne powinny być podjęte po wnikliwej analizie wszystkich wchodzących w grę czynników i okoliczności, rozpatrywanych osobno i we wzajemnych związkach, choć dopuszcza się, że rozstrzygającymi o potrzebie umieszczenia tablic bądź niektóre z nich.
Tablice U-3 umieszcza się w taki sposób, aby ich odległość od jezdni, mierzona od bliższej pionowej krawędzi tablicy w kierunku prostopadłym do jezdni, była jednakowa; chyba że niektóre z nich byłyby przez inne zasłonięte, w przypadku umieszczenia ich na łuku, gdy w pobliżu znajdują się przeszkody. W takich przypadkach zaleca się ustawianie ich wzdłuż innej krzywej, pod warunkiem jednak, że będzie ona płynna. Wysokość ustawienia tablic, licząc od płaszczyzny stanowiącej przedłużenie płaszczyzny jezdni do dolnej krawędzi tablicy, powinna wynosić 0,9 m, chyba że geometria łuku wymaga pewnego odstępstwa. Jeżeli tablica powinna być umieszczona wyżej niż 1,50 m, to umieszcza się dwie tablice jedną nad drugą, przy czym dolna znajduje się na wysokości 0,9 m. Tablice ciągłe lub pojedyncze powinny być ustawione w taki sposób, aby były dobrze i w całości widoczne z odległości nie mniejszej niż 200 m. Płaszczyzny tablic wszystkich rodzajów powinny być pionowe, a ich dolne i górne krawędzie- poziome.
Jeżeli tablice umieszczono na łuku, to powinny być one jednakowo odchylone na zewnątrz łuku, tak aby kąt zawarty między powierzchnią tablicy a odpowiadającą jej styczną wynosił od 95° do 100°.
Długość tablic ciągłych lub liczba tablic składowych w tablicach schodkowych powinna być dostosowana przede wszystkim do szerokości jezdni, rodzaju i szerokości pobocza, warunków widoczności tych tablic na odcinku zbliżania się pojazdów i ich prędkości oraz do innych istotnych czynników właściwych dla odcinka, na którym się je umieszcza, w tym do otoczenia.
Tablice prowadzące na łukach poziomych
W obrębie łuków tablice prowadzące umieszcza się według następujących zasad:
-w odległ. nie mniejszej niż 0,5 m od kraw. jezdni lub pobocza twardego do najbliższej krawędzi tabl. U-3a i U-3b,
-w odległości nie mniejszej niż 1,00 m odpowiednio dla tablicy U-3c, U-3d i U-3e,
-na łuku umieszcza się zawsze co najmniej dwie tablice ciągłe lub pojedyncze umieszczone schodkowo dla każdego kierunku; liczba tablic pojedynczych umieszczanych schodkowo powinna wynosić od 5 do 12,
-tablice prowadzące ciągłe lub schodkowe umieszcza się na przedłużeniu prostego odc. drogi poprzedzającego łuk.
Stosowanie tablic prowadzących w obszarze łuku zależne jest od kąta zwrotu drogi, wielkości promienia łuku poziomego, lokalnych warunków widoczności i możliwości ich ustawienia. Na łukach o dużym kącie zwrotu drogi oraz małych promieniach łuku umieszcza się najczęściej tablice ciągłe.
Tablice pojedyncze umieszcza się schodkowo najczęściej w obrębie takich samych łuków, gdy poza drogą nie ma dostatecznie dużo miejsca na ustawienie tablic ciągłych.
Jeżeli łuk ma duży promień i regularną krzywiznę, można umieszczać następujące po sobie tablice ciągłe i pojedyncze oraz dwustronne.
Ustalenie punktów położenia tablic pojedynczych lub dwustronnych rozpoczyna się zawsze od tablicy ciągłej dla kierunku w lewo. Rozmieszczenie wszystkich tablic powinno być takie, aby pionowe krawędzie tablic położone bliżej jezdni znajdowały się na linii stycznej do danej linii obserwacji, tzn. na wprost kierującego, a przesunięcia kątowe krawędzi tablicy następnej względem poprzedniej były jednakowe.
Wielkość kąta powinna być dostosowana do miejscowych warunków, jednakże nie powinien on być mniejszy niż 5° i większy niż 10°, tzn. że im promień łuku większy, tym odstępy liniowe między tablicami są większe- i odwrotnie. Na odcinkach łuków o stałej krzywiźnie odstępy te powinny być jednakowe.
Na odcinkach łuków o zmiennej krzywiźnie odstęp liniowy tablic jest również jednakowy, lecz odstęp kątowy zwiększa się w miarę zmniejszania promienia łuku.
Tablice prowadzące na skrzyżowaniach typu „T"
Na skrzyżowaniach typu „T" można umieszczać tablice prowadzące U-3c i U-3d w celu uprzedzenia kierującego o koniecznej zmianie kierunku jazdy na tym skrzyżowaniu.
Tablice umieszcza się na wprost drogi wlotowej na to skrzyżowanie. Tablice te stykają się ze sobą krawędziami pionowymi, a kierunki strzałek są przeciwne, zgodne z kierunkiem, w którym porusza się kierujący pojazdem. Dopuszcza się stosowanie tablic U-3c i U-3d (wyjątkowo U-3a, U-3b i U-3e) również w innych miejscach, w których kierujący może być zaskoczony konieczną zmianą kierunku jazdy, np.:
-na zlikwidowanym wlocie lub odgałęzieniu drogi,
-przed tymczasowym objazdem lub za wzniesieniem,
-w miejscu, na (lub za) którym zaczyna się niewidoczny łuk poziomy.
W zależności od sytuacji lokalnej i widoczności można zastosować wtedy dwie tablice U-3c i dwie U-3d, umieszczone bezpośrednio jedna nad drugą, przy czym dolną tablicę umieszcza się na normatywnej wysokości 0,60 m. Tablica dodatkowa ma takie same wymiary i wygląd jak tablica podstawowa.
Długość ustawianych tablic prowadzących ciągłych stosowanych na skrzyżowaniach typu „T" oraz za wzniesieniami należy określić w zależności od potrzeb lokalnych (między innymi szerokości drogi wlotowej na skrzyżowaniu typu „T"), kierując się zasadą, że powinny być one jak najbardziej przydatne dla kierujących pojazdami.

tablice rozdzielające

Tablice rozdzielające U-4 stosuje się w celu wskazania kierującemu pojazdem miejsca rozdzielania si? kierunków ruchu. Tablice mają kształt prostokąta o wyokrąglonych narożach. Tło tablicy jest barwy czerwonej, pasów w kształcie grotu strzały- barwy białej. Tło oraz pasy powinny być wykonane z materiałów odblaskowych o parametrach odpowiadających znakom drogowym pionowym zastosowanym na danym odcinku drogi. Tablice rozdzielające U-4a stosuje się na autostradach i drogach ekspresowych. Na pozostałych drogach ogólnodostępnych dopuszcza się do stosowania tablice rozdzielające U-4b. Tablice rozdzielające wysokie U-4c dopuszcza się do oznakowania miejsc rozdzielenia kierunków ruchu przy wykonywaniu robót drogowych. Dopuszcza się stosowanie tablic rozdzielających aktywnych z wbudowanym wzdłuż krawędzi barwy białej i czerwonej pulsującym światłem żółtym lub białym.

Tablice rozdzielające U-4a umieszcza się na wyjazdach z autostrad i dróg ekspresowych oraz na wjazdach do:
-stacji paliw,
-miejsc obsługi podróżnych,
-większych parkingów itp.
Dolną krawędź tablic U-4a i U-4b umieszcza się na wysokości 0,50 m od płaszczyzny jezdni, natomiast dolną krawędź tablic U-4c- 0,25 m.

U-4a
tablica rozdzielająca stosowana na autostradach i drogach ekspresowych
U-4b
tablica rozdzielająca stosowana na drogach publicznych za wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych
U-4c
tablica rozdzielająca wysoka do oznakowywania miejsc rozdzielenia kierunków ruchu przy wykonywaniu robót drogowych

słupki przeszkodowe

Słupki przeszkodowe U-5 stosuje się w celu oznaczenia przeszkód na jezdni, takich jak:
-bariery rozdzielające pasy ruchu,
-azyle dla pieszych,
-wysepki wyodrębnione krawężnikami,
-miejsca rozpoczęcia pasów dzielących jezdnie itp.
Słupki przeszkodowe U-5 mają kształt walca, graniastosłupa lub ostrosłupa ściętego o wysokości od 0,90 m do 1,20 m i szerokości przy wierzchołku od 0,20 m do 0,30 m.
Słupki przeszkodowe U-5a mają barwę żółtą i podłużne pasy z żółtej folii odblaskowej. Dopuszcza się stosowanie słupków przeszkodowych aktywnych U-5c z pulsującym żółtym światłem emitowanym przez co najmniej jeden szereg źródeł światła, wbudowany pomiędzy pasami odblaskowymi słupka.
W przypadku słupków aktywnych znak nakazu , lub , umieszczony nad słupkiem przeszkodowym powinien być także wykonany jako aktywny.
Słupki przeszkodowe mogą być dodatkowo podświetlane. Dopuszcza się stosowanie słupków przeszkodowych aktywnych z żółtym pulsującym światłem wbudowanym na krawędziach powierzchni odblaskowej.
Słupki przeszkodowe stosuje się głównie na obszarach zabudowanych do oznaczenia przeszkód stałych na jezdni. Umieszcza się je od strony nadjeżdżających pojazdów na skrajnych częściach: azylów dla pieszych, wysepek przystankowych, wysepek kanalizujących ruch wyodrębnionych z jezdni krawężnikami oraz w miejscach, gdzie rozpoczyna się pas dzielący jezdnie.
Znaki , lub , umieszczone nad/za słupkiem przeszkodowym mogą być mniejsze niż stosowane na danej drodze, w przypadkach, gdy mogą one zasłaniać pieszych na przejściu zlokalizowanym w pobliżu znaku lub ze względu na małą szerokość wysepki.
Słupki powinny być umieszczane tylko po tej stronie wysepki lub przeszkody, od której nadjeżdżają pojazdy, i powinny wyraźnie wskazywać powierzchnię zajętą przez wysepkę lub przeszkodę. Na drogach dwukierunkowych słupki przeszkodowe umieszcza się na obydwu końcach wysepek kanalizujących ruch.

W miejscach, w których skutki ewentualnej kolizji pojazdu ze słupkiem przeszkodowym byłyby większe niż skutki kolizji z przeszkodą, zaleca się stosowanie słupków przeszkodowych podatnych. Przeszkody na jezdni, które są łatwe do dostrzeżenia, zarówno w dzień jak i w nocy przy oświetleniu ulicznym, nie wymagają oznaczania słupkami przeszkodowymi.

U-5a
słupek przeszkodowy
U-5b
słupek przeszkodowy
ze znakiem C-9
U-5b
aktywny słupek przeszkodowy
ze znakiem C-9

tablice kierujące

Tablice kierujące U-6a i U-6b stosuje się w celu wskazania kierującemu pojazdem miejsca występowania na jezdni przeszkód, takich jak:
-bariery,
-azyle dla pieszych,
-wysepki wyodrębnione krawężnikami,
-miejsca rozpoczęcia pasów dzielących jezdnie itp., zlokalizowane od strony odcinka pomiędzy skrzyżowaniami, gdzie następuje najazd na przeszkodę tylko z jednej strony.
Do oznaczania przeszkód na jezdni omijanych z prawej strony należy używać tablic U-6a, a z lewej strony- U-6b. Tło tablicy jest barwy czerwonej, a pasy- barwy białej. Tło oraz pasy powinny być wykonane z materiałów odblaskowych o parametrach odpowiadających znakom drogowym pionowym zastosowanym na danym odcinku drogi.
Nad tablicą kierującą U-6a umieszcza się znak drogowy pionowy , a nad tablicą U-6b- znak .
Do oznaczania zwężonej szerokości jezdni lub skrajni w tunelach stosuje się wąskie tablice kierujące U-6c i U-6d.
Tablice te powinny być wykonywane z materiałów elastycznych, aby najechanie pojazdu na tablicę nie powodowało jej zniszczenia. Tablice U-6c stosuje się do oznaczania lewej, zaś tablice U-6d- prawej strony jezdni.

U-6a
tablica kierująca szeroka umieszczana po lewej stronie
U-6b
tablica kierująca szeroka umieszczana po prawej stronie
U-6c
tablica kierująca wąska umieszczana po lewej stronie do oznaczania zwężonej szerokości jezdni lub skrajni
w tunelach
U-6d
tablica kierująca wąska umieszczana po prawej stroni do oznaczania zwężonej szerokości jezdni lub skrajni
w tunelach
 
Więcej artykułów…
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 8
خرید vpn خرید کریو خرید کریو دانلود فیلم خارجی دانلود آهنگ ایرانی دانلود فیلم خرید vpn دانلود فیلم خرید vpn خرید vpn خرید کریو Google